Önce Hazel'in mimini... Düşünün, hayatta istediğiniz herşeyi elde etmişsiniz. Maddi olarak durumunuz iyi. Etrafınız, sizden övgüyle bahseden insanlarla dolu. Akşam yastığa başınızı koyduğunuzda vicdanınızı rahatsız eden birşey yok.
Fakaat, bu kadar bolluğun içinde sanki birşey eksik.
Hayatınızı anlamlandıracağınız, uğruna savaşacağınız hiçbirşey kalmamış, zaten elde edebildiğiniz herşeyi elde etmişsiniz. Ama manevi olarak ruhunuzda büyüyen koca bir delik var ve bu sizi huzursuz ediyor.
Herşeyi bırakıp, eksik olan şeyi aramak için yollara düşer miydiniz?
Bir otobüse atlayıp uzaklaşır mıydınız içinde bulunduğunuz hayatın?
Belki de eksik olan şey yakınınızda, fakat siz onu bir türlü bulamıyorsunuz.
Evet Mim konusu; Siz n'apardınız ya da ben ne yapardım..?
İyice düşündüm bunu. Hayatta istediğim herşeye sahip olduktan sonra insan kendine neye verir..? Hayvanlara, insanlara yardım etmeyi mi..? Sagopa Kajmer gibi konuşmak istiyorum. Ben müslümanım eğer öyle bişey olsa o yaşta hacca giderdim. Namaz kılardım. Bir de mangal yakardım. Şuan nasıl David Guetta dinleyebiliyorsam, nasıl açıp Youporn'da lezbiyenleri izleyebiliyorsam o zaman da onu yapardım. Bu kadar işte başka bişey değil. Size bişey söyleyeyim mi eğer ben insanım diyorsanız bu sizin göreviniz. Yani aslında her zaman yapmak zorundasınız. Yaş 7o iş bitmiş olayı değil. İstediklerim bu kadar. Hac'dan sonra dünya turu değil de 2-3 gitmek istediğim yerlere giderdim. He şimdi ;
